قدم های سنگینم بر روی آسمان نیلگون راه میرفتم ناگهان صدای زوزه باد مرا به وحشت

انداخت به پایین آمدم صدای زوزه گرگان مرا به وحشت می اندازد ناگاه صدایی به گوشم رسید

به آسمان چشم دوختم ، گویی فرشتگان با من صحبت میکردند قلم و کاغذ را از کیفم در آوردم

و چیزهایی که از بهار طبیعت وجود داشت بر روی ورق درج کردم ودر آخر تنها چیزی که توانستم

بنویسم...............این بود که : دوستت دارم  

من تو را دوست ندارم ....

نه دوستت ندارم

اما هنگامی که نیستی غمگینم

و به آسمان آبی بالای سرت

و ستارگانی که تو را می بینند

رشک می برم

تو را دوست ندارم

اما نمی دانم چرا

آنچه می کنی در نظرم بی همتا جلوه می کند

تو را دوست ندارم

اما هنگامی که نیستی

از هر صدائی بیزارم ....

حتی اگر صدای کسانی باشد که دوستشان دارم

زیرا صدای آنها

طنین آهنگ صدایت را در گوشم می شکنند

دوست ندارم تو را ; آه میدانم که دوستت ندارم

اما افسوس که دیگران دل ساده ام را

کمتر باور میدارند

و چه بسا به هنگام گذر می بینم که بر من نمی خندند

زیرا آشکارا می بینند

که نگاهم به دنبال توست ......

شیشه ای می شكند... یك نفر می پرسد...چرا شیشه شكست؟ مادر می گوید...شاید این رفع بلاست. یك نفر زمزمه كرد...باد سرد وحشی مثل یك كودك شیطان آمد. شیشه ی پنجره را زود شكست. كاش امشب كه دلم مثل آن شیشه ی مغرور شكست، عابری خنده كنان می آمد... تكه ای از آن را برمی داشت مرهمی بر دل تنگم می شد... اما امشب دیدم... هیچ كس هیچ نگفت غصه ام را نشنید... از خودم می پرسم آیا ارزش قلب من از شیشه ی پنجره هم كمتر است؟دل من سخت شكست اما، هیچ كس هیچ نگفت و نپرسید چرا

لحظه نبودن نيستن ها ، اگر منت مي نهي بر كلام من ، با حترام سلامت مي گويم

 و هزار گلپونه بوسه به چشمانت هديه مي دهم. قابل ناز چشمانت را ندارد.

ديرروز يادگاري هايت همدم من شدند و به حرفهاي نگفته من گوش دادند.

 و برايم دلسوزي كردند. البته به روش خودشان كه همان سكوت تكراري بود و

يادآوري خاطرات با تو بودن.

دست نوشته ات را مي بوسيدم و گريه مي كردم. زيبا ، به بزرگي مهرباني ات ببخش

 كه اشكهايم دست خطت را بوسيدند. باز هم ستاره به ستاره جستجويت كردم.

ولي نيافتمت.

از كهكشان دلسپردگي من خسته شدي كه تاب ماندن نياوردي و بي خبر رفتي ؟

مهتاب كهكشان نيافتني من ، آنقدر بي تاب ديدنت شده ام كه دلتنگي ام را به قاصدك سپردم

 و به هزار شعر و ترانه رقصان به سوي تو فرستادم.

روزها و شبها به دنبالت آمدند و تو را نديدند. قاصدك هم برنگشت.

 شايد او هم شيفته نگاه مهربانت شد. باشد،

اشكالي ندارد. تو عزيزي ، اگه يه قاصدك هم از من قبول كني ، خودش دنيايي است.

كاش ياسهايي كه برايت پرپر شدند و به سويت آمدند، دوست داشتنم را برايت آواز

كنند.كاش باران بعد از ظهرهايت، تو را به ياد اشكهاي من بيندازد.

نازنين ، هر پرنده سفر كرده اي از تو مي خواند و هر غنچه اي كه مي شكفد،

 نام تو را بر زبان مي آورد. نيم نگاهي به روزهاي تنهايي ام كن و

 لحظه هاي زرد و بي صداي مرا تو آبي و ترانه باران كن.

بگذار باز هم قاصدك ترانه هاي من در هواي دلتنگي تو پرواز كند.

 همين حوالي بي قراري ها باز هم گلهاي بي تابي شكفته.

 زيبا ، امشب ، شام غريبان عاشقانه من و تو است. به

يادت مثل شمع مي سوزم و ذره ذره وجودم آب مي شود.

تو هم به ياد بي تابي هايم شمعي روشن كن و بگذار مثل من بسوزد.

مهرباني باران ، يادم كن در هر شبي كه بي ستاره شد.

زیباترین تصویری که در زندگیم دیدم نگاه آشقانه و معصومانه تو بود  

زیباترین سخنی که شنیدم سکوت دوست داشتنی تو بود  

زیباترین انتظار زندگی ام حسرت دیدار تو بود  

زیباترین لحظه زندگیم لحظه با تو بودن بود 

زیباترین احساسم دوست داشتنت بود  

زیباترین هدیه عمرم محبت تو بود   

 زیباترین اعترافم عشق تو بود

ای کاش به زمانی بر میگشتم که تنها غم زندگیم شکستن نوک مدادم بود

صبر کردن دردناک است و فراموش کردن دردناک تر ولی از همه دردناکتر این است که ندانی باید صبر کنی یا فراموش...

دلم برات تنگ شده.....اما من...من ميتونم اين دوري رو تحمل كنم... به فاصله ها فكر نميكنم ...... ميدوني چرا؟؟ آخه... جاي نگاهت رو نگاهم مونده.....هنوز عطر دستات رو از دستام ميتونم استشمام كنم....رد احساست روي دلم جا مونده ... ميتونم تپشهاي قلبت رو بشمارم...........چشماي بيقرارت هنوزم دارن باهام حرف ميزنن.......حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نيستي؟؟چطور بگم با من نيستي؟؟آره!خودت ميدوني....ميدوني كه هميشه با مني....ميدوني كه تو،توي لحظه لحظه هاي من جاري هستي....آخه...تو،توي قلب مني...آره!تو قلب من....براي همينه كه هميشه با مني...براي همينه كه حتي يه لحظه هم ازم دور نيستي...براي همينه كه ميتونم دوريت رو تحمل كنم...آخه هر وقت دلم برات تنگ ميشه...هر وقت حس ميكنم ديگه طاقت ندارم....ديگه نميتونم تحمل كنم...دستامو ميذارم رو صورتم و يه نفس عميق ميكشم....دستامو كه بو ميكنم مست ميشم...مست از عطر ت. صداي مهربونت رو ميشنوم ...و آخر همهء اينها...به يه چيز ميرسم.....به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقت دلتنگيم بر طرف ميشه...اونوقت تو رو نزديكتر از هميشه حس ميكنم....اونوقت ديگه تنها نيستم
حالا من اين تنهايي رو خيلي خيلي دوسش دارم.. به اين تنهايي دل بستم...حالا ميدونم كه اين تنهايي خالي نيست...پر از ياد عشقه.. پر از اشكهاي گرم عاشقونه

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیـــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ب....*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ـــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

*

Some people never understand
بعضیها هیچوقت نمیفهمند
 بار دختری حین صحبت با پسری كه عاشقش بود ،ازش پرسید
Lady :
Why do you like me..? Why do you love me?
چرا دوستم داری؟واسه چی عاشقمی؟

Man :
I can t tell the reason.. but I really like you..
دلیلشو نمیدونم ....اماواقعا"‌دوست دارم

Lady :
You can t even tell me the reason... how can you say you like
me? How can you say you love me?
تو هیچ دلیلی نمیتونی بگی پس چطور دوستم داری؟
چطور میتونی بگی عاشقمی؟
 

Man :
I really don t know the reason, but I can prove that I love U.
من جدا"دلیلشو نمیدونم اما میتونم بهت ثابت كنم

Lady :
Proof? No! I want you to tell me the reason. My friend s boyfriend can tell her why he loves her but not you!
ثابت كنی؟من میخوام دلیلتو بگی . دوست پسر یكی از دوستام میتونه علت عاشق بودنشو بگه اما تو میگی نمیدونی!!!!ه

 
Man :

Ok..ok!!! Erm... because you are beautiful,
باشه !!!میگم ،چون خوشگلی
 

because your voice is sweet,
صدات گرم وخواستنیه
 

because you are caring,
همیشه بهم اهمیت میدی
 
because you are loving,
دوست داشتنی هستی
 

because you are thoughtful,
باملاحظه هستی
 
 
because of your smile,
بخاطر لبخندت
 
because of your every movements.
بخاطر همه حركاتت

The lady felt very satisfied with the man s answer.
دختر ازجوابهای اون خیلی راضی وقانع شد
 

Unfortunately, a few days later, the Lady met with an accident and went in comma.
متاسفانه چندروزبعد دختر تصادف وحشتناكی كرد و به كما رفت

The Guy then placed a letter by her side,
پسر نامه ای رو كنارش گذاشت با این مضمون
anymore.
اگه عشق همیشه یه دلیل میخواد مثل همین الان، پس دیگه برای من دلیلی واسه عاشق تو بودن وجودنداره
 
Does love need a reason?
عشق دلیل میخواد؟
 

NO! Therefore,
I still LOVE YOU...
نه!!!!معلومه كه نه!!!!پس من هنوز هم عاشقتم
 
"True love never dies for it is lust that fades away. Love bonds for a lifetime but lust just pushes away"
عشق واقعی هیچوقت نمی میره،این هوس است كه كمتروكمتر میشه وازبین میره 
************ ********* **
Immature love says: 'I love you because I need you.' Mature love says 'I need you because I love you.'
عشق خام وناقص میگه:"من دوست دارم چون بهت نیاز دارم "ولی عشق كامل وپخته میگه:"بهت نیاز دارم چون دوست دارم

( د ) : داشتن تو ، حتی برای لحظه ای ، به تمام عمر بی کسی ام می ارزد . همچون دیوانه ای که لحظه ای داشتن را در تمام رویاهایش باور می کند .

( و ) : وابسته ی تپش های قلب عاشقت هستم که به روح ساکن من حیات می بخشد .

( س ) : سرسپرده ی برق نگاه توام ، لحظه ای که مرا در آغوش گرمت میهمان کنی .

( ت ) : تک ستاره ی شبهای بی فانوسم شدی روزی که از خدا تکه ای نور طلب کردم . 

( ت ) : تپش های قلبم در گرو عشق توست که در رگهای زندگیم جاریست .

( د ) : دوری از تو را باور ندارم ، حتی در رویا ، که من ذره ای از وجود عاشقت گشته ام .

( ا ) : آرام دل بیقرار و عاشقم در چشمان روشن تو موج می زند ، وقتی به دریای نا آرام اشکهایم می نگری .

( ر ) : راز مرگ دلتنگی هایم ، روزیست که دستان گرم تو پناه دستان سرد و بی نصيبم باشد .

( م ) : مهتاب می سوزد ، تا ابد ، در آتش عشقت . که درد را به جان خریده است در بازار عاشقی  

خداحافظ عشق من

حالا که نموندی

بگو از من چی دیدی

چه ساده نشستی

چه ساده پریدی

بغضم و وقت جدایی

هی نگه داشتم به سختی

حتی واسه دل خوشیم هم

دست تکون ندادی ،رفتی

پس بذار روی ماه تو

دم آخر نگاه کنم

سخت با خاطراط مون

با دل خون وداع کنم

وقت رفتنت نبود 

خدا حافظ عشق من  

 دلت می شکنه یه روز   

میدونی قدر اشک من

 سخت گفتنش ولی

خداحافظ عشق من

هرگاه که بدنم سرما را حس میکند

هرگاه که به کوچه های پربرف مینگرم

هرگاه به درختان عاری از برگ را می بینم

هرگاه به آسمانی که با دل شکسته میگرید می نگرم

یاد سردی احساسم درباره ی بعضی چیزا میفتم

یاد بچه هایی که در حسرت یک تکه نان گرم گشنگی و سرما را تحمل میکنند

یاد جدایی احساسم از من

نشناختن خودم

دوری از تو

وآنگاه یاد این شعر میفتم

خداوند روز اول افتاب را آفرید

روز دوم زمین را

روز سوم آب را

روز چهارم صدارا

روز پنجم رنگها را

روز ششم انسان را

روز هفتم خداوند اندیشید چه چیزی را نیافریده  و آنگاه تو را

٬تورا برای من آفرید

تو به من خنديدي
و نمي دانستي
من به چه دلهره از باغچه همسايه
سيب را دزدیدم
باغبان از پي من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلوده به من كرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك
و تو رفتي و هنوز
سالهاست كه در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تكرار كنان
مي دهد آزارم
و من انديشه كنان غرق اين پندارم
كه چرا
خانه كوچك ما سيب نداشت؟؟؟

قناری از این که دوباره گل را دیده خوش حال می خواند

باران برای نوازش زمین سبز می بارد

باد برای رقصیدن با درختان می وزد

آفتاب نورش را با مهربانی به سبزه هدیه میدهد

رودخانه به آرامی از کنار دشت میگذرد و از این که آن را میبیند مسرور است

همه چیز با هم پیوند خورده

ولی افسوس  که در این فصل کسی از اشک های پاییزیم نپرسید

از دلسردی های زمستانه ام و اشک هایی که از سر ما به الماس تبدیل شد

من هنوز به انتظار پاییزم  تا راه رفتنم روی برگ ها یاد آور صدای پای تو در هنگام رفتنت شود

من در این رویا بودم که پرستو به من گفت

نور امید در دل توست اورا خواهی یافت

ولی در گذشته ها سیر نکن

حال نمیدانم چه کنم

به یاد تو بمانم                 یا                  به انتظارتو  

سراغم را نمی گیری

چه شد افتادم از چشمت

منم فانوس لبخندت

غرورت.گریه ات.خشمت

اسیرم خسته ام سیرم

مرا دریاب که بی تو

میمیرم

یادمان باشد:

دوست داشتن بهترین شکل مالکیت است و مالکیت بدترین شکل دوست داشتن

توی رگبار سیاهی , حسم انگار تازه مونده , اون نگاه سردت اما قلب گرمم و سوزونده
من نگام ساده بود اما قلبت رو ساده ندیدم , تو فریب و حس غربت من از عشقمون نچیدم
تو نخواستی تا همیشه قدر بودن و بدونی , سرنوشت ما همین بود من و تو تنها بمونیم , حالا جز چیک چیک بارون کسی اینجا آشنا نیست وقت تلخ رفتنت باز دیگه اینجا جای ما نیست
منو بارون تو خیابون داریم از فردا میخونیم که دوباره نکنه ما تنها بمونیم
منو بارون تو خیابون داریم از فردا میخونیم که دوباره نکنه ما تنها بمونیم

اشک چشمامو میریزم پشت پای تو عزیزم تا شاید یه روز دوباره عشقو تو نگات بریزم , وقتی که تو پیچ جاده آخرین نگاتو کردی دل من یه لحظه لرزید فکر میکردم بر میگردی
فکر میکردم جای عشقت , کینه تو صدام بمونه از تو و نگاه آخر از منو موندن بخونه بعد از اون خدا نگه دار , زندگیم تیره و تاره ولی عشقت توی سینم تا همیشه موندگاره
منو بارون تو خیابون داریم از فردا میخونیم که دوباره نکنه ما تنها بمونیم
منو بارون تو خیابون داریم از فردا میخونیم که دوباره نکنه ما تنها بمونیم
منو بارون تو خیابون داریم از فردا میخونیم

 آدمک آخر دنياست، بخند...

  آدمک مرگ همين جاست، بخند...

  دست خطي که تو را عاشق کرد

  شوخي کاغذي ماست، بخند...

  آدمک خر نشوي، گريه کني

  کل اين دنيا سراب است، بخند...

  فكر كن درد تو ارزشمندست بخند...

  فكر بكن گريه چه زيباست بخند...

  آن خدايي که بزرگش خواندي

  به خدا مثل تو تنهاست، بخند...

آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من امده باشد رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان اوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد:

دوستت دارم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم.

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچهای آبی احساس

تو را از بین گلهایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبیترین موج تمانای دلم گفتی

دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم

تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بودآخرین حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگینت

حریم چشمهایم را به روی اشکی از جنس غروب

ساکت ونارنجی خورشید واکردم

نمی دانم چرا رفتی

نمی دانم چرا شاید خطا کردم

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا تا کی برای چه

ولی رفتی و بعد از رفتنت

باران چه معصومانه می بارید

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت

تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد

وبعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

و من با آنکه میدانم تو هرگز یاد من را

با عبور خود نخواهی برد

هنوز آشفته چشمان زیبای تو ام

برگرد!

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو

در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سرد است

و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ایی از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا؟شاید به رسم و عادت پروانگیمان باز

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

زني مي رفت ، مردي او را ديد و دنبال او روان شد . زن پرسيد که چرا پس من مي آيي ؟ مرد گفت : برتو عاشق شده ام . زن گفت : برمن چه عاشق شده اي ، خواهر من از من خوبتر است و از پس من مي آيد ، برو و بر او عاشق شو . مرد از آنجا برگشت و زني بدصورت ديد ، بسيار ناخوش گرديد و باز نزد زن رفت و گفت : چرا دروغ گفتي ؟ زن گفت : تو راست نگفتي . اگر عاشق من بودي ، پيش ديگري چرا مي رفتي ؟ مرد شرمنده شد و رفت.......

به خاطر نياور مرا اگر اينگونه راحتي

بخند و به همه بگو كه شادي

ولي كه من مي دانم

حتي دمي هم نمي تواني اسايش داشته باشي

اخر انچه تو با من كردي خارج از توان

تو بود

هرگز باور نداشتم اين چنينم كني

هرگز

مي ترسم براي روزهايي كه مي ايند براي تو

افسوس

افسوس كه تا دم اخرندانستم چه با من خواهي كرد

ندانستم دلت، نگاهت، دوست داشتنت همه يك فريب بود

مي ترسم از روزي كه حالت چون حال امروزم بارانيست

و در پي شانه اي براي گريستن

نمي دانم يادت هست

چگونه دلي كه در دستانت بود

براي تو مي تپيد زير پايت گذاشتيد

تا انجا كه توان داشتي فشردي

كه  نشايد باري ديگر در پي ات چون كودك گرياني دوان دوان

گوشه ي دامنت را بگيرد

 تا لحظه اي درنگ كني اما تو حتي نگاه هم نكردي

نگاه نكردي

مي دانم

چون نمي توانستي

نمي توانستي ببيني انكه زير گامهاي توست

منم

مني كه تمام زندگيم بودي

مني كه تمام دنيايم را به پايت ريختم تا نروي

يادت مي ايد

پيش روي توي سرد دل

به چه سان اشك ريختم

تا شايد گرماي اشكهايم دل سخت تو را نرم كند

اما چه خيال باطلي

تو نگاهت به من نبود

دلت در نهان خانه دلي ديگر بود

و

من  تنها يك بازيچه

بازيچه

هرگز ندانستم چه ازتو دريغ كردم

چه برايت كم گذاشتم كه بي من قصد رفتن كردي

كاش كه هرگز نمي ديدمت

كاش كه چشم هايم كور بود

ولي حالا كه ديدم

دل سپردم

و رفتي بي خبر

تنها كاري كه از دست بر مي ايد

خواستن روزهاي خوش

و خوشبختيت

از

خداي مهربانم  

                                  گفت: ******   بازی

از نوجوانی پرسید عشق چیست؟

                                  گفت:****** رفیق بازی

از جوانی پرسیدم عشق چیست؟

                                  گفت:****** پول و ثروت

از پیرمردی پرسیدم عشق چیست؟

                                  گفت:****** عمر

از عاشقی پرسیدم عشق چیست؟

                             چیزی نگفت****** آهی کشید و سخت گریست

این چه حکمتی است که باعث می شه تو شیرین و من

 تلخ جلوه شویم!

زندگی لبخندی زد و گفت:

دروغ هایی که در من نهفته است و حقیقت هایی که در

تو وجود دارد.

بلی اینطوریه همه ی ما به دنیا دل بستیم به دنیایی که

 همش دروغ است همه ما فقط دنیا امروزی را می بینیم

 دنیایی که آخری ندارد، دنیایی که امنیت نداره ، همه به

 خاطر راحتی از هیچ دروغ و کلکی رو گردان نیستن ولی

چرا؟

چرا باید اینطوری باشه مثل اینکه بعد از این دنیا، دنیایه

دیگه ای هم هست این دنیا وفا نداره ولی آن دنیا وفا داره.